شماره ۷۵۲ - صحبت بار بهشتی ست پر از ناز و نعیم

صحبت بار بهشتی ست پر از ناز و نعیم
ای خوش آندم که بما آید از آن روضه نسیم ۱

حور چشم سیهش خواند به از نرگس و گفت
نتوان خواند ازین به که سوادیست سقیم ۲

نیست خاک در او خالی از آمد شد اشک
رونهاد سایل افتاده بدرگاه کریم ۳

میکنم بام و در دیده بخون مژه نقش
تا شوی ار پی نظاره در آن گوشه مقیم ۴

یک دلی دارم و خواهد ز من آن غمزه و خال
تیغ هندیست چو در پیش تو سازش به دو نیم ۵

دیده نقش دهنت دل به رخت فال گشاد
بی ملامت کشد از عشق تو چون آبد میم ۶

بر قدمهای تو خواهد که زند بوسه کمال
باز بنما قدمی خاصه به مشتاق قدیم ۷