شماره ۷۵۸ - عید می آید و وقتست که در مه نگریم

عید می آید و وقتست که در مه نگریم
پرده برگی که از مه به تو مشتاق تریم ۱

از جمال تو که عیدست و به همه ماند راست
گر گماریم نظر بر به نو کج نظریم ۲

هست در عید دگر کشتن ما فکر بعید
پیش روی تو چه محتاج به عید دگریم ۳

سر زلفت شب قدرست و غنیمت شب قدر
یک شب آن عقد بگیریم و غنیمت شمریم ۴

ساقیا باده ده و نقل که شد نوبت آن
که دگر روزه خوریم و غم روزی نخوریم ۵

پست شد غلغل تسبیح و تراویح هنوز
به حق روزه کز آن و لوله با دردسریم ۶

روزه خوردیم و فسم هم به نماز تو کمال
که دگر دردسر خویش به مسجد نبریم ۷