شماره ۷۵۹ - غم دوست من مغتنم می شمارم

غم دوست من مغتنم می شمارم
نشاطی که بیاوست غم میشمارم ۱

ستمها که خاطر نداند شمارش
از آن غمزه عین کرم میشمارم ۲

گدای تو را پادشه میشناسم
فقیر ترا محتشمه میشمارم ۳

تو شیرین تری گفتمش با دهانت
ایران به گفتا من او را عدم میشمارم ۴

از روی ترمه را به میزان ادراک
اگر پر شود نیز کم میشمارم ۵

قدم تا نیاورده در ره عشق
فرنجیه گرت بی قدم میشمارم ۶

کمالت زجان بنده شد خواجگی بین
که خود را چنین محترم میشمارم ۷