خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که حتی اگر هزاران ملامت و رنج را تحمل کند، باز هم غم عشق را می‌پذیرد. او ترجیح می‌دهد آب ناخالصی را بنوشد تا شرابی که از جام زرین نوشیده شود. شاعر از درد فراق و رنج‌های عشق شکایت می‌کند و آرزو می‌کند که بادی بوزد و مشتی از رقیب را به چشم او بزند. در نهایت، شاعر به دعا و امیدواری اشاره می‌کند و خود را به طوطی تشبیه می‌کند که سخن می‌گوید و سپس شکر می‌خورد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

گر خود هزار سنگ ملامت به سر خورم
چندانکه زنده ام غم آن سپمپر خورم

آبی که از سفال سگانش رود به حلق
به زآن شراب لعل که از جام زر خورم

ریزم به باده خون جگر گره برم به کار
بی روی بار باده به خون جگر خورم

آید خوشم چو باد که بر فرگی زند
مشتی که از رقیب نو بر چشم تر خورم

تبری به چشم خوردم و سپری نشد از آن
بفرست دیگری که به چشم دگر خورم

عمر ست بار و حلق جهان در دعای او
من در دعای خویش که از عمر برخورم

گفتی کمال هیچ مگوی این دهن ببوس
من طوطیم سخن کنم آنگه شکر خورم

«کمال خجندی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir