شماره ۷۷۷ - ما با غم تو خرم و آسوده خاطربم

ما با غم تو خرم و آسوده خاطربم
زآن لب به کام ما شکری نی و شاکریم ۱

غایب نه ز چشم جهان بین ما چو نور
ا نو حاضری همیشه و ما با تو ناظریم ۲

نظارگی به حیرته از آن صورتست و ما
حیران جان نگاری کلک مصوریم ۳

زآن دم که نام جام بر آن لب نهاده اند
آن را که نیست معتقد باده منکریم ۴

گفتم به دیر با تو رسم یا به کعبه گفت
ما را به هر مقام که جوینده حاضریم ۵

چون دید کز تطاول آن زلف بیقرار
شوریده روزگار و پراکنده خاطریم ۶

ببرید زلف و گفت به افسوس با کمال
گر دیر میرسیم به خدمت مقصریم ۷