هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و وفاداری بی‌پایان شاعر به معشوق است. شاعر خود را پایبند و معتکف درگاه معشوق می‌داند و از رنج هجران و سوز دل می‌گوید. او اعلام می‌کند که حاضر است به فرمان معشوق جان دهد یا از آرزوهایش بگذرد. شاعر همچنین به بلندی آرزوها و امیدهایش اشاره می‌کند، اما تأکید می‌کند که همه‌چیز در گرو رضایت معشوق است. در پایان، شاعر از بیماری عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که به دلیل این عشق، حالش بهتر شده است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج هجران و سوز دل نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۷۸۵ - ما ز سگان درت بیشتر و کمتریم

ما ز سگان درت بیشتر و کمتریم
عمر گذشت و هنوز معتکف این دریم ۱

زنده ز سوز دلیم در شب هجران چو شمع
بین که چسان زندگی بی تو به سر می بریم ۲

گر تو بخواهی به چشم در نظر آریم جان
ور تو بگونی روان از سر آن بگذریم ۳

بار به ما سرست منزلش آن خاک پای
چونکه به منزل رسیم بار فرود آوریم ۴

دیده چو دید آفتاب دره نیارد به چشم
ما که ترا دیده ایم بیش به خود ننگریم ۵

گرچه درخت مراد هست به غایت بلند
بر تو چو یا بیم دست هر یک از آن برخوریم ۶

در مرض عشق ما گفت که چونی کمال
از قبل درد تو شکر که هم خوشتریم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۸۴ - ما رند و قلندر صفت و عاشق و مستیم
گوهر بعدی:شماره ۷۸۶ - ما لبت را نمک، شوان ملاحت خوانیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.