هوش مصنوعی: شاعر در این متن به توصیف عشق و اشتیاق خود به معشوق می‌پردازد. او از نام معشوق بر روی کاغذ یاد می‌کند، با احساسات شدید آن را می‌بوسد و با گریه بر آن می‌نویسد. نامه‌ای که نیمی به رنگ خون و نیمی زرد است، نمادی از درد و شوق اوست. شاعر از گردش به دور معشوق مانند پرگار سخن می‌گوید و از زبان دل خود می‌شنود که معشوق جزئی از دفتر زیبایی‌هاست. در نهایت، او از بوی معشوق در نسیم و پنهان کردن اوراق مانند گل در باد صبا سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.

شماره ۸۰۳ - نام آن لب به خط سبز به جانی دیدم

نام آن لب به خط سبز به جانی دیدم
کاغذی بافتم و قند دروه پیچیدم ۱

آن خط از شوق کشیدم من گریان در چشم
حرف حرفش چو قلم گریه کنان بوسیدم ۲

نامه را نیمه به خون سرخ شده و نیمی زرد
نقش آن نام چو بر دیده و رو مالیدم ۳

نقطه آن دهن امکان که ببوسم به خیال
که چو پرگار به گرد تو بس گردیدم ۴

راست ناکرده زبان خواست قلم نام تو برد
بندش از بند جدا کردم و سر ببریدم ۵

دل بگفتا گل از آن دفتر خوبی جزویست
آن چو جزوی ز سخن بود ز دل بشنیدم ۶

تا کی بو نبرد از تو در انفاس کمال
چو گل اوراق جریدة ز صبا پوشیدم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۰۲ - مهی نشست خیال رخت به خانه چشم
گوهر بعدی:شماره ۸۰۴ - نرود نقش خیال تو زمانی ز ضمیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.