شماره ۸۲۰ - ای خوش آن باد که از کوی تو آید بر من

ای خوش آن باد که از کوی تو آید بر من
مشت خاک درت باز نهه بر سر من ۱

نفروزد شبم از مه که فتد بر در و بام
خانه روشن کن و چون شمع درآ از در من ۲

تیره جانیست دل سوخته بر دیده نشین
که بود دیده تره خانه روشنتر من ۳

شربت وصل بده از لب جانبخش مرا
ک ز نب هجر تو بگداخت تن لاغر من ۴

باد بیزن که کسی بر من بیماره زند
از ضعیفی چر مگس باد برد پیکر من ۵

هیچکس گرد من خسته نگردد جز اشک
آہ و فریاد ز بر گشتگی اختر من ۶

هر چه جز شرح غمت در قلم آورد کمال
آب چشم آمد و شست از ورق دفتر من ۷