شماره ۸۶۰ - سوخت به داغ غم چنان دل که نماند ازو نشان

سوخت به داغ غم چنان دل که نماند ازو نشان
پیش من آدمی نشین آتش جان من نشان ۱

بینو مرا ز تشنگی آمده بود جان به لب
داد ز آب زندگی خال لب توأم نشان ۲

تا فکنی به زیر با جان جهانیان همه
دست ز آستین بکش دامن زلف برفشان ۳

پند و نصیحت کسان تلخ کنند عیش من
ناصع تلخ گوی را چاشنی زلب چشان ۴

مستی ما ز چشم تو سر به جنون کشد یقین
چون بکرشمه از جمله شدیم سرخوشان ۵

من نه به اختیار خود می روم از قفای تو
آن دو کمند عنبرین می کشدم کشان کشان ۶

بهر پری اگر کسی عوده بر آتش افکند
سوخت کمال عود جان از هوس پریوشان ۷