هوش مصنوعی: این متن شعری است که به مناسبت عید و شب قدر سروده شده و در آن از زیبایی‌های طبیعت و عشق به معشوق صحبت می‌شود. شاعر از عید و جشن‌های آن، ماه نو، و زیبایی‌های معشوق سخن می‌گوید و از عشق و شوریدگی خود می‌نالد.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی آن، مناسب مخاطبانی است که با ادبیات فارسی آشنایی بیشتری دارند.

شماره ۸۸۰ - مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان

مه عیدت مبارک باد ای خورشید مهرویان
زلب حلوای عیدی ده نخستین با دعاگویان ۱

خلایق را نظر بر ماه و ما را بر تو نظاره
بروبت عاشقانرا عید و مردم ماه نو جویان ۲

مه عید و شب قدری که می گویند آن و این
دل ما بافت در ابروی و زلف عنبرین مویان ۳

صباح عید اگر سوزید عطری مجلس ما را
شکر گیرید و عود از زلف و لبهای سمن بویان ۴

رقیب ای کاش از ناگه چو ماه روزه میشد گم
که من بی رو ستائی عید می کردم بدلجویان ۵

نماز عید خواهم کرد هین ساقی بیار آبی
برای آب دست من بر ابریق قدح شویان ۶

کسان شاد از مه عبد و کمال از بار به منظر
همه مشتاق روی ماه و او مشتاق مهروبان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۷۹ - من و محنت تو زهی راحت من
گوهر بعدی:شماره ۸۸۱ - میزند بر آتش دل جوش می آب اینچنین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.