شماره ۸۹۶ - ای نور دیده را نگرانی بسوی تو

ای نور دیده را نگرانی بسوی تو
جانا تعلقیست دلم را بکوی تو ۱

گر دیگران ز وصل تو درمان طلب کنند
ما را بس است درد تو و آرزوی تو ۲

چشم جهان به ماه رخت دین سالهاست
بگذشت روز ما و ندیدست روی تو ۳

از رهگذار بار چه برخیزد ار دمی
دل را گشایشی رسد از بند موی تو ۴

با ما دمی برآر که جان غریب ما
ماندست در بدن متعلق ببویه تو ۵

بنشین دمی بجوی دل ما که سالها
ننشسته ایم بکنفس از جست و جوی تو ۶

گونی حکایتی زلبش گفته کمال
کاب حیات میچکد از گفتگوی تو ۷