هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از دلبستگی و عشق به معشوق سخن میگوید. او از جان و دل و اشکهایش میخواهد که به سوی معشوق بروند و رازهایش را فاش نکنند. همچنین، از طبیعت و عناصری مانند باد صبا و بلبل برای انتقال احساساتش استفاده میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۹۰۰ - دل سوی او رفت جان هم گو برو
دل سوی او رفت جان هم گو برو
جان و سر گو در سر دلجو ۱
گر سر شوریده چون گو برفت
برو بر سر چوگان زلفش گو ۲
تا نیفتد راز ما برروی روز
برو ای سرشک امشب ز پیش رو برو ۳
جوی چشم آب روان دارد هنوز
گر ملولی لب لب این جو برو ۴
ای دل از جام عدم دل برمگیر
در پی روی نکو نیکو برو ۵
ای صبا گر جانفشانیت آرزوست
بر سر آن ستبل گلبو برو ۶
چون سراید بر گل رویش کمال
از چمن گو بلبل خوشگر برو ۷
جان و سر گو در سر دلجو ۱
گر سر شوریده چون گو برفت
برو بر سر چوگان زلفش گو ۲
تا نیفتد راز ما برروی روز
برو ای سرشک امشب ز پیش رو برو ۳
جوی چشم آب روان دارد هنوز
گر ملولی لب لب این جو برو ۴
ای دل از جام عدم دل برمگیر
در پی روی نکو نیکو برو ۵
ای صبا گر جانفشانیت آرزوست
بر سر آن ستبل گلبو برو ۶
چون سراید بر گل رویش کمال
از چمن گو بلبل خوشگر برو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹۹ - چو در جان کرد و دل جا غمزه تو
گوهر بعدی:شماره ۹۰۱ - دل ضعیف به یکباره ناتوان شد ازو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.