شماره ۹۳۳ - بناز کشتن او بازم آرزوست چه چاره

بناز کشتن او بازم آرزوست چه چاره
برون شدند ز هر گوشه مردمان بنظاره ۱

چو طفل دیده رسن باز شد به حلقه زلفش
ستاره سوخته ام زآن بمن نساخت ستاره ۲

ساخت با من بیطالع آن ستاره دولت
شبی که به نبود چشم پر بود ز ستاره ۳

شب فراق تو از اشک پرترست دو چشمم
نظره مکن برخ زرد ما و جامه پاره ۴

به بین علامت بگرنگی و درستی پیمان
چنین که بحر فست را بدید نیست کناره ۵

چگونه هجر توأم جان به لب رسانه ندانم
نیافتیم نشانت به حتم های سه پاره ۶

چه آبنی نوز رحمت که تا زما شد، گم
روان شویم روان من پیاده و تو سواره ۷

خوش آن زمان که من و تو چو شاه و بنده براهی
که باد ورد زبانش حدیث دوست هماره ۸

هماره ورد زبان کمال این بود و بس
که کسی به آرزوی دل نیافت عمر دوباره ۹