شماره ۹۴۱ - دلم به زخم زبانها نگردد آزرده

دلم به زخم زبانها نگردد آزرده
که عاشق تو بود گنده تیر خورده ۱

چه خوش بود صنمی چون تو در بر آوردن
به خلوتی که بود حجره در بر آورده ۲

دلی که بود درو رحم کردیش از سنگ
دگرچه برخورم از بار دل دگر کرده ۳

بناز چشم تو پرورده شد دلم منگر
بخواریش که عزیزیست ناز پرورده ۴

شنیده که مویز سیه بود شیرین
گرین ز سبز خطان دلبر سیه چرده ۵

مرا چه بیم ز آتش چو سرد خواهد شد
جحیم پر شرر از زاهدان افسرده ۶

کمال واعظ خوشگوی ما زبانگ و خروش
چو شد خموش نگه دار گو همین پرده ۷