شماره ۹۴۰ - در پای تو تنها به سر ماست فتاده

در پای تو تنها به سر ماست فتاده
خلقیست به آن خاک قدم روی نهاده ۱

از بیم رقیب تو کزین در همه را راند
خون مژهای پیش تو یک دم نستاده ۲

دل مهر لب لعل تو دارد همه دانند
پیدا بود از جام تنک جوهر باده ۳

شرمنده نیم از دهن او بدو بوسی
کآن وعده بسی داده ولی هیچ نداده ۴

هرچند شه ما به وفا سخت بخیل است
هستند گدایان به دعا دست گشاده ۵

درد آرچه زبادست ز هجران تو ما را
از بیم ملامت نتوان گفت زیاده ۶

بگذر به کمال از دل او پرس که گویند
من عاد مریضا فله اجر شهاده ۷