شماره ۹۴۹ - گفتم شکرست آن به دهان گفت ترا چه

گفتم شکرست آن به دهان گفت ترا چه
گفتم چه نمکهاست در آن گفت ترا چه ۱

گفتم دهن تنگ را در لب خاموش
لطفیست که گفتن نتوان گفت ترا چه ۲

گفتم بخوشی گر لب شیرین تر جانست
قد نیز روانست روان گفت ترا چه ۳

گفتم که تو جانی و بی دوستر از جان
هم جانتی و هم شوخ جهان گفت ترا چه ۴

گفتم رخ تو برگ گلست آمده بیرون
خالت خوش و خط خوشتر از آن گفت ترا چه ۵

گفتم چه کمند افکن و دلبند فتادست
آن گیسوی در پای کشان گفت ترا چه ۶

گفتم ز ملاحت همه چیزت بکمالست
خندان شد و افسون کنان گفت ترا چه ۷