هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و دلتنگی سخن میگوید و با اشاره به شخصیتهای اساطیری مانند لیلی و مجنون، فریدون، و قند مصر، احساسات عمیق خود را بیان میکند. شاعر از نبود معشوق و درد دوری شکایت دارد و عشق را به عنوان گنجی بینظیر توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اشارات اساطیری و ادبی نیازمند دانش پایهای از ادبیات فارسی است.
شماره ۹۵۹ - گر همه وقتی همه دلخون نه ای
گر همه وقتی همه دلخون نه ای
لیلى وقتی تو و مجنون نه ای ۱
نیست چو ما قابل خون خوردنت
در خور این باده گلگون نه ای ۲
در طلبت زر چه کئی گنج عشق
ر خواجه گدائی تو، فریدون نه ای ۳
او پیش دهان و لبش ای قند مصر
قد چه خوانیم ترا چون نه ای ۴
جای تو با دیدن ما با دل است
زین در بقین است که بیرون نه ای ۵
در صفت جستن دوری ز مهر
کم نه ای از ماه گر افزون نه ای ۶
ای به در خانه تو أو کمال
چون شنوی زانکه به گردون نه ای ۷
لیلى وقتی تو و مجنون نه ای ۱
نیست چو ما قابل خون خوردنت
در خور این باده گلگون نه ای ۲
در طلبت زر چه کئی گنج عشق
ر خواجه گدائی تو، فریدون نه ای ۳
او پیش دهان و لبش ای قند مصر
قد چه خوانیم ترا چون نه ای ۴
جای تو با دیدن ما با دل است
زین در بقین است که بیرون نه ای ۵
در صفت جستن دوری ز مهر
کم نه ای از ماه گر افزون نه ای ۶
ای به در خانه تو أو کمال
چون شنوی زانکه به گردون نه ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵۸ - چرا جنییت شاهی بظلم تاخته ای
گوهر بعدی:شماره ۹۶۰ - لیست آن بگو با شکر خورده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
