هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از استعارهها و کنایههای زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، رنج، ناامیدی، و تجربیات زندگی میپردازد. شاعر از بوی جان دهان، خوردن جگر، و بخشش به سگ به عنوان نمادهایی برای بیان احساسات عمیق خود استفاده میکند. همچنین، اشارههایی به طبیعت و سفر دارد که بر احساس سرگشتگی و جستوجو دلالت میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها مانند 'خوردن جگر' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۹۶۰ - لیست آن بگو با شکر خورده ای
لیست آن بگو با شکر خورده ای
ز خود خورده باشی اگر خورده ای ۱
چرا میدهد زآن دهان بوی جان
چو دایم ز لبها جگر خورده ای ۲
گرم با سگ خویش بخشی نصیب
غم من ازو بیشتر خورده ای ۳
ترا با من ای کاه یکرنگی است
مگر با رخ بنده زر خورده ای ۴
از المطاف آن غمزه ای دل منال
چو هر لحظه تیری دگر خورده ای ۵
از سرگشتگیهای ما ای صبا
تو دانی که گرد سفر خورده ای ۶
چو آن سرو دیدی یقین دان کمال
که از شاخ امید بر خورده ای ۷
ز خود خورده باشی اگر خورده ای ۱
چرا میدهد زآن دهان بوی جان
چو دایم ز لبها جگر خورده ای ۲
گرم با سگ خویش بخشی نصیب
غم من ازو بیشتر خورده ای ۳
ترا با من ای کاه یکرنگی است
مگر با رخ بنده زر خورده ای ۴
از المطاف آن غمزه ای دل منال
چو هر لحظه تیری دگر خورده ای ۵
از سرگشتگیهای ما ای صبا
تو دانی که گرد سفر خورده ای ۶
چو آن سرو دیدی یقین دان کمال
که از شاخ امید بر خورده ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵۹ - گر همه وقتی همه دلخون نه ای
گوهر بعدی:شماره ۹۶۱ - آشوب جانی شوخ جهانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.