هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد و رنج عاشقانه و ناامیدی در عشق سخن میگوید. شاعر از جدایی، بیوفایی و آه و اشکهایش مینالد و احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و رنج عاشقانه برای نوجوانان مناسبتر است.
شماره ۹۸۲ - باز دست از جانفشانان بر فشاندی
باز دست از جانفشانان بر فشاندی
داد بیدادی ز مظلومان ستاندی ۱
رفتی و آن عارض چون آب و آتش
یاد گارم در دل و در دیده ماندی ۲
بر تو گفتی سوره ای خوانم چو میری
مردم و الحمدالله هم نخواندی ۳
داشتی در سر که خونم ریزی از چشم
کامت این بود از دلم این نیز راندی ۴
جای ده اشک مرا بر خاک آن در
کز پی این وعده بسیارش دواندی ۵
می رسد بر آسمان دود دل من
قصه سوزم بدین غایت رساندی ۶
پیش خود بنشان کمال او را ازین پس
غم مخور از سوختن آتش نشاندی ۷
داد بیدادی ز مظلومان ستاندی ۱
رفتی و آن عارض چون آب و آتش
یاد گارم در دل و در دیده ماندی ۲
بر تو گفتی سوره ای خوانم چو میری
مردم و الحمدالله هم نخواندی ۳
داشتی در سر که خونم ریزی از چشم
کامت این بود از دلم این نیز راندی ۴
جای ده اشک مرا بر خاک آن در
کز پی این وعده بسیارش دواندی ۵
می رسد بر آسمان دود دل من
قصه سوزم بدین غایت رساندی ۶
پیش خود بنشان کمال او را ازین پس
غم مخور از سوختن آتش نشاندی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۸۱ - باز بگذشتی بر آن زلفه ای نسیم مشکبوی
گوهر بعدی:شماره ۹۸۳ - بازم از طلعت خود دیده منور کردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
