هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از زیباییهای معشوق مانند چشم شوخ، لب شیرین و خال مشکین سخن میگوید و درد عشق و فراق را توصیف میکند. همچنین، شاعر به بینیازی معشوق و نیاز خود اشاره کرده و از نبود وفا در معشوق شکایت میکند. در پایان، شاعر از صبا میخواهد که نکهت زلف معشوق را به او برساند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۰۰۸ - چشم شوخ و دل سنگین بر سیمین داری
چشم شوخ و دل سنگین بر سیمین داری
خال مشکین رخ رنگین لب شیرین داری ۱
تو چه دانی ز من و حال من ای شمع چگل
که چو من عاشق دل سوخته چندین داری ۲
بی نیازی و نیازت بمن بیدله نیست
پادشاهی و فراغ از من مسکین داری ۳
گفتة رسم وفا دارم و آئین جفا
آن نداری سر یک موی ولی این داری ۴
ای صبا نکهت آن زلف مگر نشنیدی
که هوای چمن و برگ ریاحین داری ۵
دعوی زنده دلی از تو تکونیست کمال
گر شب فرقت جانان بر بالین داری ۶
خال مشکین رخ رنگین لب شیرین داری ۱
تو چه دانی ز من و حال من ای شمع چگل
که چو من عاشق دل سوخته چندین داری ۲
بی نیازی و نیازت بمن بیدله نیست
پادشاهی و فراغ از من مسکین داری ۳
گفتة رسم وفا دارم و آئین جفا
آن نداری سر یک موی ولی این داری ۴
ای صبا نکهت آن زلف مگر نشنیدی
که هوای چمن و برگ ریاحین داری ۵
دعوی زنده دلی از تو تکونیست کمال
گر شب فرقت جانان بر بالین داری ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰۷ - چرا هر دم از پیش ما میگریزی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۹ - چو تو دشمن از دوست نشناختی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
