شماره ۱۰۰۹ - چو تو دشمن از دوست نشناختی

چو تو دشمن از دوست نشناختی
مرا سوختی و به او ساختی ۱

پرداختم از دو عالم به تو
تو یک لحظه با من نپرداختی ۲

چه شکر از لب چون شکرگویمت
که چون نی بوسیم ننواختی ۳

ز پا تا سرم رشته جان بسوخت
چو شمعم ز سر از چه بگداختی ۴

بشاهی نشستی بملک درون
علمی ز آتش دل برافراختی ۵

راه و رسم من بود صبر و قرار
تو آن رسم ها را برانداختی ۶

نظر باختی با رخ او کمال
دو عالم ببر چون نکو باختی ۷