هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زبان شاعری بیان میشود که از درد و رنجهای عاطفی سخن میگوید. شاعر از مخاطب میخواهد که از خوشیها با او سخن نگوید و تنها با شمشیر (کنایه از سخنان تند و دردناک) با او صحبت کند. او به مخاطب هشدار میدهد که اگر از خون او (کنایه از آزار عاطفی) لذت ببرد، به زودی مجازات خواهد شد. شاعر همچنین از غمهای گذشته یاد میکند و درخواست میکند که دوباره آن غمها را به او بدهند، اما این بار بدون فریب. در ادامه، شاعر به رازهای نهفته و معماهایی اشاره میکند که نباید فاش شوند و از زیبایی و خوبیهای مخاطب سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'شمشیر' و 'خون' است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه و هشدارهای عاطفی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۱۳ - حدیث خوشی هیچ با ما نگوئی
حدیث خوشی هیچ با ما نگوئی
سخن جز به شمشیر قطعا نگونی ۱
بحل کردمت خون خود گر بنازی
کشی زودم امروز و فردا نگونی ۲
هرآن شربت غم که دادی نخستین
بمن ده بشرطی که صهبا نگونی ۳
چو گونی لقب نازل از آسمان شد
نهان از چه شد آب حیوان که داند ۴
نهان از چه شد آب حیوان که داند
تو با آن دهان نکته تا نگوئی ۵
مبادا که پابند نقش دهانت
بهر کس دگر این معما نگوئی ۶
کمال آنچه گونی از آن روی زیبا
برویش که جز خوب و زیبا نگویی ۷
سخن جز به شمشیر قطعا نگونی ۱
بحل کردمت خون خود گر بنازی
کشی زودم امروز و فردا نگونی ۲
هرآن شربت غم که دادی نخستین
بمن ده بشرطی که صهبا نگونی ۳
چو گونی لقب نازل از آسمان شد
نهان از چه شد آب حیوان که داند ۴
نهان از چه شد آب حیوان که داند
تو با آن دهان نکته تا نگوئی ۵
مبادا که پابند نقش دهانت
بهر کس دگر این معما نگوئی ۶
کمال آنچه گونی از آن روی زیبا
برویش که جز خوب و زیبا نگویی ۷
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۷
۳۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۱۲ - چه موجب است که هیچ التفات ما نکنی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱۴ - خرم آن دم که توأم مونس و همدم باشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
