هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است که در آن از همدم بودن، غمهای مشترک، وصف زیبایی معشوق و امید به وصال سخن میگوید. شاعر از معشوق به عنوان منشأ آرامش و شادی یاد میکند و زیبایی او را ستایش مینماید.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
شماره ۱۰۱۴ - خرم آن دم که توأم مونس و همدم باشی
خرم آن دم که توأم مونس و همدم باشی
من بغمهای تو دلتنگ و تو خرم باشی ۱
گر کنی پرسشم اندیشه رنجوری نیست
چه از آن درد نکونر که تو مرهم باشی ۲
عجب آید همه کس را ز تو ای رشک پری
که بدین لطف تو از طبنت آدم باشی ۳
تا کسی بر من مفلسی ننهد تهمت گنج
به از آن نیست که در صحبت ما کم باشی ۴
ملک دل گیر که شاه رخت آورد خطی
که به حسن از همه خوبان تو مقدم باشی ۵
غم هجران سبب راحت وصل است کمال
دولت وقت نو گر شاد بدین غم باشی ۶
من بغمهای تو دلتنگ و تو خرم باشی ۱
گر کنی پرسشم اندیشه رنجوری نیست
چه از آن درد نکونر که تو مرهم باشی ۲
عجب آید همه کس را ز تو ای رشک پری
که بدین لطف تو از طبنت آدم باشی ۳
تا کسی بر من مفلسی ننهد تهمت گنج
به از آن نیست که در صحبت ما کم باشی ۴
ملک دل گیر که شاه رخت آورد خطی
که به حسن از همه خوبان تو مقدم باشی ۵
غم هجران سبب راحت وصل است کمال
دولت وقت نو گر شاد بدین غم باشی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۱۳ - حدیث خوشی هیچ با ما نگوئی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱۵ - خواهم بر تو بردن تن را که شد خیالی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.