شماره ۱۰۴۰ - کاش که سرو ناز ما از در ما در آمدی

کاش که سرو ناز ما از در ما در آمدی
تا شب هجر کم شدی روز جفا سر آمدی ۱

خوش بود ار سحر گهی نزد ستم رسیدگان
از دم فاصنة صبا مزده دلبر آمدی ۲

در دم آخر ار بدی بر من خسته اش گذر
جان به لب رسیده ام خرم و خوش بر آمدی ۳

اگه به چمن در آمدی شاهد سرو قد ما
گل ز حیای روی او سرخ به هم بر آمدی ۴

بنده وقت آن دمم کان بث شوخ عشوه گر
وعده بدادی از رهی وز ره دیگر آمدی ۵

زودترش فرو رود پای به گل درین هوس
بر سر کوی زیر کی هر که بود سر آمدی ۶

جور و جفای بیحدش از دل ما به در شدی
روزی اگر کمال را مونس و غمخور آمدی ۷