هوش مصنوعی:
این متن یک گفتگوی شاعرانه و عاشقانه بین دو نفر است که در آن یکی از طرفین از بیوفایی و سختدلی دیگری شکایت میکند و دیگری با پاسخهای کنایهآمیز و گاه بیتفاوت، این شکایات را رد میکند. در این گفتگو، موضوعاتی مانند عشق، وفاداری، دلسختی و انتظار برای پیام بخت مطرح شدهاست.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و کنایههایی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به درک ادبی و عاطفی دارند که معمولاً در سنین بالاتر توسعه مییابد.
شماره ۱۰۵۶ - گفتم ای سیم ذقن گفت کرا می گوئی
گفتم ای سیم ذقن گفت کرا می گوئی
گفتم ای عهد شکن گفت چها می گوئی ۱
گفتم ای آنکه نداری سر یک موی وفا
گفت معلوم شد اکنون که مرا می گونی ۲
گفتم ای جان ز دل سخت نو فریاد مرا
گفت با ما سخن سخت چرا می گونی ۳
گفتم آن زلف پریشان تو با مشک خطاست
تا چند پریشان و خطا می گونی ۴
گفتم از باد نسیم تو شنیدن چه خوشست
گفت تا کی سخن از باد هوا می گونی ۵
گفتم از دست دل خود به ملاکم راضی
گفت این خود ز زبان و دل ما می گونی ۶
گفتمش کی رسد از بخت پیامی به کمال
گفت آن روز که از ماش سلامی گونی ۷
گفتم ای عهد شکن گفت چها می گوئی ۱
گفتم ای آنکه نداری سر یک موی وفا
گفت معلوم شد اکنون که مرا می گونی ۲
گفتم ای جان ز دل سخت نو فریاد مرا
گفت با ما سخن سخت چرا می گونی ۳
گفتم آن زلف پریشان تو با مشک خطاست
تا چند پریشان و خطا می گونی ۴
گفتم از باد نسیم تو شنیدن چه خوشست
گفت تا کی سخن از باد هوا می گونی ۵
گفتم از دست دل خود به ملاکم راضی
گفت این خود ز زبان و دل ما می گونی ۶
گفتمش کی رسد از بخت پیامی به کمال
گفت آن روز که از ماش سلامی گونی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۵۵ - گر همه وقتی همه دل خون نیی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵۷ - گل و رخسار تو دارند به هم یکرنگی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.