شماره ۱۰۷۸ - ما رسی هیچ شب ای مه از وطن جانب ما نیامدی

ما رسی هیچ شب ای مه از وطن جانب ما نیامدی
همچو شهان به مرحمت سوی گدا نیامدی ۱

سوخت غمم چو از دعا حاجت ما روا نشد
هیکل خویش سوختم چون به دعا نیامدی ۲

آمده به قصد جان هجر تو کشته شب مرا
درد و دریغ جان من دوش چرا نیامدی ۳

نیست سزای دیدنت دیده بگیر ز آینه
زانکه جمال خویش را جز تو سزا نیامدی ۴

از سر زلف دلکشت کس نشنید بوی جان
تا به سر شکستگان همچو صبا نیامدی ۵

جان نفشانده بر در کعبه وصل دلبران
طرف مکن چو از سره صدق و صفا نیامدی ۶

هست کمال گفتیم این همه درد گرد تو
درد کجا رود دگر چون تو دوا نیامدی ۷