شماره ۱ - چون سحر از بوی گل گشت معطر هوا

چون سحر از بوی گل گشت معطر هوا
از نفس یار ما داد نشانی صبا ۱

نه چه سخن باشداین چیست صبا تاکنم
نسبت بوی خوشش با نفس یار ما ۲

کرد طلوع آفتاب یار درامد زخواب
روی نگار مراست خسرو انجم گوا ۳

جان چو شنید از صبا بوی سرزلف او
گفت روان می شود در پی آن آشنا ۴

در صور آب و گل جان صفت دوست دید
عشق کهن تازه کشت گرم شداین ماجرا ۵

جام رهاکن در و چشمهٔ خورشید بین
زاینه بگذر نگر عکس رخ یار را ۶

گرنه زعکس رخش گل اثری یافتن
ما گل زکجا وین همه ما یه حسن از کجا ۷

قبله هرملتی هست به سوی دگر
با رخ او فارغیم از همه قبله ها ۸

تیر چو از چشم او بر دل عاشق رسید
گفت که زخم من است صیدمرا خون بها ۹

چشمش اگر می کند میل به سوی همام
نیست مجال سخن عاشق و چون و چرا ۱۰