شماره ۱۵ - نه باغ بود و نه انگور و هی نه باده پرست

نه باغ بود و نه انگور و هی نه باده پرست
که دوست داد شرابی به عاشقان الست ۱

هنوز در سر ما هست ذوق آن مستی
حریف مجلس او تا ابد بود سرمست ۲

ز دست و پا و سر ما اثر نبود هنوز
که جانشراب محبت کشید و رفت از دست ۳

اگر چه از شکن زلف خوب رویان شد
دلم شکسته ولی عهد روی او نشکست ۴

ز غیرت است که چندین هزار پرده نور
میان دیده عشاق و روی خویش ببست ۵

گذشت عکس وی از پرده ها و پرده ما
در ید و زاهد مستور گشت باده پرست ۶

همام را همه شب انتظار خورشید است
خنک دلی که به نور صفات حق پیوست ۷