هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از بوی خوش معشوق و تأثیر آن بر طبیعت، مانند باد صبا، گلها و مرغان سحرخوان سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گلزار و نسیم، احساسات عاشقانه خود را بیان میکند و به ارتباط بین عشق و عناصر طبیعت میپردازد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان و ساختار شعری آن برای نوجوانان و بزرگسالان جذابتر و قابلدرکتر است.
شماره ۱۶ - بوی خوشت همره باد صباست
بوی خوشت همره باد صباست
آنچه صبا راست میسر که راست ۱
دوش چو بوی تو به گلزار برد
ناله مرغان سحر خوان بخاست ۲
گل چو نسیم تو شنید از صبا
گفت که این بوی بهشت از کجاست ۳
ای گل نوخاسته آگه نه ای
کاین اثر بوی دلارام ماست ۴
دست من و دامن باد صبا
ناز پی زلف نگارم چراست ۵
باد کجا لایق سودای اوست
عشق و هوا هر دو به هم نیست راست ۶
صحبت آیینه نخواهد همام
در نظرش گر چه سراسر صفاست ۷
آنچه صبا راست میسر که راست ۱
دوش چو بوی تو به گلزار برد
ناله مرغان سحر خوان بخاست ۲
گل چو نسیم تو شنید از صبا
گفت که این بوی بهشت از کجاست ۳
ای گل نوخاسته آگه نه ای
کاین اثر بوی دلارام ماست ۴
دست من و دامن باد صبا
ناز پی زلف نگارم چراست ۵
باد کجا لایق سودای اوست
عشق و هوا هر دو به هم نیست راست ۶
صحبت آیینه نخواهد همام
در نظرش گر چه سراسر صفاست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - نه باغ بود و نه انگور و هی نه باده پرست
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - در پی آن میدوید دل که نگاری کجاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
