شماره ۲۹ - یار ما محمل نشین و ساربان مستعجل است

یار ما محمل نشین و ساربان مستعجل است
چون روان گردم که زاب دیده پایم در گل است ۱

می رود من در پیش فریاد می دارم ولیک
همچو آواز جرس فریاد ما بی حاصل است ۲

رو به هر جانب که آرد قبله جان ها شود
منزلی کانجا فرود آید زمینی مقبل است ۳

زیستن بی روی تو صورت نمی بندد مرا
وین تصور خودم را بیش از فراقش قاتل است ۴

صحبت خوبان بلای جان مشتاقان بود
گرچه آسان است پیوستن بریدن مشکل است ۵

کیست مانندش که تا عاشق شود خرسند ازو
دیگران از آب و گل منظورم از جان و دل است ۶

سرو زد با قامتش لاف دروغ از راستی
مردم صاحب نظر داند که قولش باطل است ۷

گر ملامتگر نداند حال ما عیبش مکن
ما میان موج دریاییم و او برساحل است ۸

سوز آتش شمع میداند که با پروانه چیست
همنشین شمع سوزان از حرارت غافل است ۹

خصم می گوید که نشکیبد همام از نیکوان
هر که جان آشنا دارد به ایشان مایل است ۱۰