شماره ۳۷ - مرا دماغ ز بویت هنوز مشکین است

مرا دماغ ز بویت هنوز مشکین است
دهان من به حدیث لب تو شیرین است ۱

به باغ می کشدم آرزوی دیدارت
چه جای برگ گل وارغوان و نسرین است ۲

به وقت خنده نظر کرده ام به دندانت
هنوز چشم مرا روشنی ز پروین است ۳

فدای مستی چشم تو باد هستی ما
اگر چه فتنه دنیی و آفت دین است ۴

عجب مدار گر آب دو دیده گلگون شد
خیال روی تو در دید جهان بین است ۵

مباش منکر تمکین من که هست مرا
شراب عشق تو در سر چه جای تمکین است ۶

نظر بر آینه انداز تا شود معلوم
کی عکس روی مهت را چه زیب و آیین است ۷

اگر به روی تو رضوان نظر کند گوید
ما راحتی که بدیدیم در بهشت این است ۸

از وصف روی تو مشهور گشت شعر همام
برای نسبت حسنت سزای تحسین است ۹