شماره ۶۶ - میان ما و شما بود پیش از آن پیوند

میان ما و شما بود پیش از آن پیوند
که جان علوی ما شد درین قفس در بند ۱

بجز دهان لطیفت که با نسیم گل است
ندید دیده مردم گلابدان از قند ۲

لب خوشت که فدا باد آب حیوانش
نداد آبم و در جانم آتشی افکند ۳

چگونه از ملک انسان شریفتر نبود
که ز آدمی چو تو پیدا می شود فرزند ۴

از ذوق بی خبر است آن که می کند تشبیه
رخت به چشمهٔ خورشید و قد به سرو بلند ۵

از آب و خاک نیاید کسی بدین خوبی
در آن جهان مگر از روح صورتی سازند ۶

بگو که چاره من چیست از مشاهده ات
به حسن هیچ کسی چون نمی شود خرسند ۷

اگر چه غیر تم آید میان شهر برای
زبان هر که مرا پند می دهد در بند ۸

همام چون که سلامت کند ملول مشو
گرش جواب نگویی به زیر لب میخند ۹