شماره ۹۴ - دلم ز عهدۀ عشقت برون نمی آید

دلم ز عهدۀ عشقت برون نمی آید
به جای هر سر مویی مرا دلی باید ۱

بهای هر سر هویت نهاده ام
معامله گر دیگری نیفزاید ۲

مدد ز بوی تو بابد هوای فصل بهار
که چون بهشت چمن را به گل بیاراید ۳

جانی زهی شهید تیغ تو جانها به زندگان بخشد
گدای کوی تو بر خسروان ببخشاید ۴

به خسته یی که رساند نسیم بوی خوشت
اگر در آتش سوزان بود بیاساید ۵

روان شود ز لیم چشمه های آب حیات
چو نام دوست مرا بر سر زبان آید ۶

هزار بار بشستم دهن به مشک و گلاب
هنوز نام تو بردن مرا نمیشاید ۷

نظر به روی تو کردن مسلم است آن را
که دیده را به جمالی دگر نیالاید ۸


همام روی تو بیند چو دیده بگشاید ۹