هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و علاقه‌ی خود به معشوق سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند «شکر» و «نی»، شیرینی و جذابیت لب‌های معشوق را توصیف می‌کند. او بیان می‌کند که حتی ذره‌ای از این عشق و محبت، جان او را سرشار از شادی می‌کند.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۰۷ - دوش از لبت ربوده ام ای مهربان شکر

دوش از لبت ربوده ام ای مهربان شکر
پیداست در بیان من امروز آن شکر ۱

چون نی به خدمت تو بسی بسته ام میان
تا همچو نی گر فتهام اندر دهان شکر ۲

در عمر خود لبم ز لبت یک شکر گرفت
آری به کیل می بفروشد ازان شکر ۳

از تاب آفتاب رخت تا نگردد آب
شد زیر سایه خط سبزش نهان شکر ۴

پیش از خط ولب تو نگارا ندیده ام
دیگر که از نبات کند سایه بان شکر ۵

جانم فدای آن لب جانان که می دهد
از ذوق اندکی به مذاقم نشان شکر ۶

باد لبت چو می گذرد بر زبان من
حالی می شود ز زبانم روان شکر ۷

وصف لبت نهاد شکر در دهان من
گر بیش ازین بگویم گردد زبان شکر ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - دمی وصال تو از هر چه در جهان خوشتر
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - لبت راست آب حیاتی دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.