هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر عشق عمیق و بیپایان شاعر به معشوق است. شاعر آرزو میکند حتی پس از مرگ و در قیامت نیز با معشوق باشد و همهچیز را فدای او کند. او از بهشت و نعمات آن چشمپوشی میکند، زیرا بوی معشوق برایش کافی است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مرگ و قیامت ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۱۴۱ - در ان نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
در ان نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم ۱
به خوابگاه عدم گر هزار سال بخسبم
زخواب عاقبت آگه به بوی موی تو باشم ۲
به وقت صبح قیامت که سر ز خاک بر آرم
به آرزوی توخیزم به جست و جوی تو باشم ۳
به مجمعی که در آیند شاهدان دو عالم
نظر به سوی تو دارم غلام روی تو باشم ۴
حدیث روضه نگویم گل بهشت نبویم
جمال حور نجویم دوان به سوی تو باشم ۵
می بهشت ننوشم ز جام و ساغر رضوان
مرا به باده چه حاجت چومست بوی تو باشم ۶
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم ۱
به خوابگاه عدم گر هزار سال بخسبم
زخواب عاقبت آگه به بوی موی تو باشم ۲
به وقت صبح قیامت که سر ز خاک بر آرم
به آرزوی توخیزم به جست و جوی تو باشم ۳
به مجمعی که در آیند شاهدان دو عالم
نظر به سوی تو دارم غلام روی تو باشم ۴
حدیث روضه نگویم گل بهشت نبویم
جمال حور نجویم دوان به سوی تو باشم ۵
می بهشت ننوشم ز جام و ساغر رضوان
مرا به باده چه حاجت چومست بوی تو باشم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۰ - تا نفس هست به روی تو برآید نفسم
گوهر بعدی:شماره ۱۴۲ - ساقیا بر سر جان بار گران است تنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.