هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عاشقانه است که در آن شاعر به زیباییهای معشوق و احساسات خود نسبت به او اشاره میکند. از چشمان و ابروی معشوق گرفته تا بوی او، همهچیز را ستایش میکند و از عشق و غیرت خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و شعر کلاسیک فارسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۱۷۴ - پاک چشمانند مرد روی تو
پاک چشمانند مرد روی تو
راه کژ بینان نباشد سوی تو ۱
خوش نویسان را نباید در قلم
هیچ نونی خوشتر از ابروی تو ۲
ناتوان گردم ز غیرت چون نسیم
گر بجنباند نسیمی موی تو ۳
زنده بی رویت نمانم گر مرا
هر زمان جانی نبخشد بوی تو ۴
دوستان از تشنگی جان می دهند
واب حیوان می رود در جوی تو ۵
عاشقان را تا سحر باشد سماع
هرشب از بانگی سگان کوی تو ۶
چشم خواب آلود تو خواب همام
بست آه از نرگس جادوی تو ۷
راه کژ بینان نباشد سوی تو ۱
خوش نویسان را نباید در قلم
هیچ نونی خوشتر از ابروی تو ۲
ناتوان گردم ز غیرت چون نسیم
گر بجنباند نسیمی موی تو ۳
زنده بی رویت نمانم گر مرا
هر زمان جانی نبخشد بوی تو ۴
دوستان از تشنگی جان می دهند
واب حیوان می رود در جوی تو ۵
عاشقان را تا سحر باشد سماع
هرشب از بانگی سگان کوی تو ۶
چشم خواب آلود تو خواب همام
بست آه از نرگس جادوی تو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - چون منی را کی رسد روی جهان آرای تو
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - ای صبا آنچه شنیدی ز لب یار بگو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.