شماره ۱۸۵ - بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندی

بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندی
نه چنان بند که آن را بگشاید پندی ۱

من نه آنم که ازین فید خلاصی یا بم
که فتوح است مرا بند چنین دلبندی ۲

نه چنان جان بدسر زلف تو پیوست که باز
با بدن روز قیامت بودش پیوندی ۳

در گذشتی ز شرف سرو سهی از طوبی
قامتت سایه اگر بر سر سرو افکندی ۴

باغبان گر گل رخسار تو دیدی دیگر
گل نکشتی ز نو و شاخ کهن برکندی ۵

حسن خوبان جهان در نظر آوردم من
بجز از روی تو دیدم همه را مانندی ۶

می کند بوی خوشت پرورش روح چنانک
شیر مادر نکند پرورش فرزندی ۷

چون نیم لایق وصل تو بدان خرسندم
کالتفاتی بود از دور به هر یک چندی ۸

گردکویت مدد چشم همام است و برین
می کنم یاد به خاک قدمت سوگندی ۹