هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف باد بهاری و عطر دل‌انگیز آن می‌پردازد و آن را با بوی یار خود مقایسه می‌کند. او معتقد است که این باد از سوی معشوق آمده و نشانه‌هایی از او را با خود دارد. شاعر با زیبایی‌های طبیعت مانند گلستان، سرو و مشک، احساسات خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر از زیبایی‌های شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۸۸ - ای باد نو بهاری بوی بهشت داری

ای باد نو بهاری بوی بهشت داری
از سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری ۱

نی این چنین نسیمی از گلستان نیاید
معلوم شد ز بویت کز همدمان یاری ۲

بر منزلی گذشتی داری ازو نشانی
چون زلف مشک بارش خوش بوی بی قراری ۳

بویی که روح بخشد دل را فتوح بخشد
از زلف یارم آید ای گل تو آن نداری ۴

چون قامتش خرامان گردد میان بستان
آنجا تو خود که باشی ای سرو جویباری ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۷ - شب دوشینه خیالت به عیادت سحری
گوهر بعدی:شماره ۱۸۹ - ای نسیم سحری هیچ سر آن داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.