هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به توصیف باد بهاری و عطر دلانگیز آن میپردازد و آن را با بوی یار خود مقایسه میکند. او معتقد است که این باد از سوی معشوق آمده و نشانههایی از او را با خود دارد. شاعر با زیباییهای طبیعت مانند گلستان، سرو و مشک، احساسات خود را بیان میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر از زیباییهای شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۸۸ - ای باد نو بهاری بوی بهشت داری
ای باد نو بهاری بوی بهشت داری
از سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری ۱
نی این چنین نسیمی از گلستان نیاید
معلوم شد ز بویت کز همدمان یاری ۲
بر منزلی گذشتی داری ازو نشانی
چون زلف مشک بارش خوش بوی بی قراری ۳
بویی که روح بخشد دل را فتوح بخشد
از زلف یارم آید ای گل تو آن نداری ۴
چون قامتش خرامان گردد میان بستان
آنجا تو خود که باشی ای سرو جویباری ۵
از سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری ۱
نی این چنین نسیمی از گلستان نیاید
معلوم شد ز بویت کز همدمان یاری ۲
بر منزلی گذشتی داری ازو نشانی
چون زلف مشک بارش خوش بوی بی قراری ۳
بویی که روح بخشد دل را فتوح بخشد
از زلف یارم آید ای گل تو آن نداری ۴
چون قامتش خرامان گردد میان بستان
آنجا تو خود که باشی ای سرو جویباری ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۷ - شب دوشینه خیالت به عیادت سحری
گوهر بعدی:شماره ۱۸۹ - ای نسیم سحری هیچ سر آن داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.