شماره ۱۹۶ - به یک کرشمه توانی که کار ما سازی

به یک کرشمه توانی که کار ما سازی
ولی به چار بیچارگان نپردازی ۱

در آرزوی خیالت غلام خوابم من
خنک کسی که تواش همنشین و همرازی ۲

عیار مهر تو یک ذره کم نگردانم
اگر به بوته عشقم چو سیم بگدازی ۳

چو ما بدیدن رویت ز دور خرسندیم
نسیم با سر زلفت چرا کند بازی ۴

به دست باد صبا زلف خویش باز مده
که هست عادت آن هرزه گردغمازی ۵

مکن تفرج سرو سهی همان خوشتر
که عشق با قد و بالای خویشتن بازی ۶

به گل بگو که ز رویم خجل نمی کردی
که در میان ریاحین به حسن می نازی ۷

پیام ده سوی بلبل که با وجود همام
روا بود که سخنهای عشق بپردازی ۸

همام را سخن دل فریب و شیرین است
ولی چه سودکه بیچاره نیست شیرازی ۹