هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و وابستگی شدید شاعر به معشوق است. شاعر از جدایی و دوری از معشوق هراس دارد و تمام وجودش را به او وابسته میداند. او از عشق خود به معشوق سخن میگوید و از این میترسد که حتی سایهای از این عشق نیز از دلش دور شود. شاعر همچنین از غیرت خود نسبت به معشوق سخن میگوید و حاضر است برای حفظ این عشق همه چیز را فدا کند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۰۳ - مباد دل ز هوای تو یک زمان خالی
مباد دل ز هوای تو یک زمان خالی
که اعتبار ندارد تنی ز جان خالی ۱
همای عشق تورا هست آشیان دل من
مباد سایه آن مرغ از آشیان خالی ۲
دران جهان نبود مایه هیچ جانی را
که زاشتیاق تو باشد درین جهان خالی ۳
ز غیرتی که مرا بر سگان کوی تو هست
کنم همیشه زمینش ز استخوان خالی ۴
بقای روی تو بادا که عالم افروزست
اگر شود زهه و مهر آسمان خالی ۵
به هیچ دل زبانم حلاوتی نرسد
گر از حدیث تو باشد دمی زبان خالی ۶
کدام فایده باشد همام را ز زبان
چو باشد از سخن یار مهربان خالی ۷
که اعتبار ندارد تنی ز جان خالی ۱
همای عشق تورا هست آشیان دل من
مباد سایه آن مرغ از آشیان خالی ۲
دران جهان نبود مایه هیچ جانی را
که زاشتیاق تو باشد درین جهان خالی ۳
ز غیرتی که مرا بر سگان کوی تو هست
کنم همیشه زمینش ز استخوان خالی ۴
بقای روی تو بادا که عالم افروزست
اگر شود زهه و مهر آسمان خالی ۵
به هیچ دل زبانم حلاوتی نرسد
گر از حدیث تو باشد دمی زبان خالی ۶
کدام فایده باشد همام را ز زبان
چو باشد از سخن یار مهربان خالی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۲ - ای خواب که می بینمت از بهر خیالی
گوهر بعدی:شماره ۲۰۴ - کو جوانی تا فدای عشق خوبان کردمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.