بخش ۱۴۷ - نشاندن پادشاه صوفیان عارف را پیش روی خویش تا چشمشان بدیشان روشن شود

پادشاهان را چُنان عادت بُوَد
این شَنیده باشی اَرْ یادت بُوَد ۱

دَستِ چَپْشانْ پَهْلَوانان ایسْتَند
زان که دلْ پَهْلویِ چپ باشد به بَند ۲

مُشْرِف و اَهلِ قَلَمْ بر دستِ راست
زان که عِلْمِ خَطّ و ثَبْت آن دستْ راست ۳

صوفیان را پیشِ رو موضع دَهَند
کایِنه‌یْ جان‌اَند و زآیینه بِهْ‌اَند ۴

سینه صَیقل‌ها زده در ذِکْر و فِکْر
تا پَذیرَد آینه‌یْ دلْ نَقْشِ بِکْر ۵

هرکِه او از صُلْبِ فِطْرَت خوب زاد
آیِنه در پیشِ او باید نَهاد ۶

عاشقِ آیینه باشد رویِ خوب
صَیقلِ جان آمد و تَقْوَی الْقُلوب ۷