شماره ۳ - باشد رک هر برگ چمن، دام هوسها

باشد رک هر برگ چمن، دام هوسها
رشک است به آزادی مرغان قفسها ۱

کوتاهی پرواز بود لازم هستی
پیچیده به بال و پر ما، تار نفسها ۲

خفتیم درین مرحله تا قافله ها رفت
بیدار نگشتیم ز فریاد جرسها ۳

رحم است به مستی که ز میخانه برآید
در کشور عقل است به هر کوچه، عسسها ۴

کم فیض بود دولت دونان،که نگیرد
سرما زده، کام دلی از شعلهٔ خسها ۵

گر آدمی، از شهد شرهناک بپرهیز
واماندهٔ زنبور، رها کن به مگسها ۶

از منزل مقصود خبر باز نیامد
از بسکه به صحرای طلب سوخت نفسها ۷

دنیا طلبان را نشود نفس دنی سیر
نشنیده قناعت، سگ این هرزه مرسها ۸

این طرفه که نبود خبر از محمل لیلی
برداشت ز جا، بادیه را شور جرسها ۹

فریاد حزین از نفس سینه خراشت
نشتر به رگ گل زدی، آتش به قفسها ۱۰