هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از اسارت در غم، سوختن در آتش عشق، و رسوایی در جهان مینالد. همچنین، از کشش به سوی معشوق و ترس از گمراهی سخن میگوید. شعر با اشاره به حافظ و می شیراز پایان مییابد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رسوایی و اسارت در غم ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۲۳ - تا فکند از نظرآن سروسرافراز مرا
تا فکند از نظرآن سروسرافراز مرا
شده هر شاخ گلی، چنگل شهباز مرا ۱
نه سپند است، ندانم دل بی طاقت کیست؟
سوخت در بزم تو، از شعلهٔ آواز مرا ۲
من که از دل شده ام در غم صیاد اسیر
چه ضرور است شکستن، پر پروز مرا ۳
خون دل خواستم از عشق تو درپرده خورم
کرد رسوای جهان، دیدهٔ غمّاز مرا ۴
کششی کز نگه کافر او می بینم
ترسم از کعبه به بتخانه برد باز مرا ۵
می برد نغمه حافظ، دلم از هوش حزین
اینقدر نشئه نبخشد، می شیراز مرا ۶
شده هر شاخ گلی، چنگل شهباز مرا ۱
نه سپند است، ندانم دل بی طاقت کیست؟
سوخت در بزم تو، از شعلهٔ آواز مرا ۲
من که از دل شده ام در غم صیاد اسیر
چه ضرور است شکستن، پر پروز مرا ۳
خون دل خواستم از عشق تو درپرده خورم
کرد رسوای جهان، دیدهٔ غمّاز مرا ۴
کششی کز نگه کافر او می بینم
ترسم از کعبه به بتخانه برد باز مرا ۵
می برد نغمه حافظ، دلم از هوش حزین
اینقدر نشئه نبخشد، می شیراز مرا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - ز عشق، شور جنون شد، یک از هزار مرا
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - پسند بت نکند برهمن سپاس مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.