هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او از اسارت در غم، سوختن در آتش عشق، و رسوایی در جهان می‌نالد. همچنین، از کشش به سوی معشوق و ترس از گمراهی سخن می‌گوید. شعر با اشاره به حافظ و می شیراز پایان می‌یابد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رسوایی و اسارت در غم ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۲۳ - تا فکند از نظرآن سروسرافراز مرا

تا فکند از نظرآن سروسرافراز مرا
شده هر شاخ گلی، چنگل شهباز مرا ۱

نه سپند است، ندانم دل بی طاقت کیست؟
سوخت در بزم تو، از شعلهٔ آواز مرا ۲

من که از دل شده ام در غم صیاد اسیر
چه ضرور است شکستن، پر پروز مرا ۳

خون دل خواستم از عشق تو درپرده خورم
کرد رسوای جهان، دیدهٔ غمّاز مرا ۴

کششی کز نگه کافر او می بینم
ترسم از کعبه به بتخانه برد باز مرا ۵

می برد نغمه حافظ، دلم از هوش حزین
اینقدر نشئه نبخشد، می شیراز مرا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲ - ز عشق، شور جنون شد، یک از هزار مرا
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - پسند بت نکند برهمن سپاس مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.