شماره ۲۲ - ز عشق، شور جنون شد، یک از هزار مرا

ز عشق، شور جنون شد، یک از هزار مرا
سواد سنبل خط، شد سیه بهار مرا ۱

به وادیی زده عشق تو پنجه در خونم
که شمع، دیدهٔ شیر است، بر مزار مرا ۲

شکار بسمل من زندگی ز سر گیرد
اگر رسد به سر آن نازنین سوار مرا ۳

دیار عشق بود جلوه گاه شاهد حسن
به دیده سرمه کشد خاک این دیار مرا ۴

ز سیل حادثه، ویرانه ام چه غم دارد؟
غبار خاطر من سازد استوار مرا ۵

ز حسرت گل رخسارهٔ سمن بویی
نگه به پیرهن دیده، گشته خار مرا ۶

حزین اگر خلفی زیب دودمانم نیست
بس است این غزل تازه، یادگار مرا ۷