خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از رنجها و غمهای زندگی سخن میگوید. شاعر از غفلت، جفا، زخمهای روحی و محنتهای روزگار مینالد و بیان میکند که در میان این سختیها، تنها تسلی او عشق و یاد معشوق است. همچنین، او از احساس تنهایی و اسارت در قفس زندگی سخن میگوید و نوای غمگین خود را با نی کلکت مقایسه میکند.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، بیان غم و اندوه و مفاهیم انتزاعی مانند جفا و محنت ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۵ - جان و دل غفلت زده باری شده ما را
جان و دل غفلت زده باری شده ما را
این خواب گران، سنگ مزاری شده ما را ۱
تا قدر جفای تو ندانی که ندانیم
هر زخم، لب شکرگزاری شده ما را ۲
ما از دل صد پاره چه فیضی که نبردیم!
درگنج قفس، باغ و بهاری شده ما را ۳
آسایش ما در غم آن موی میان است
کز محنت ایام کناری شده ما را ۴
در دهر حزین ، از نی کلکت به نواییم
امروز درین غمکده یاری شده ما را ۵
این خواب گران، سنگ مزاری شده ما را ۱
تا قدر جفای تو ندانی که ندانیم
هر زخم، لب شکرگزاری شده ما را ۲
ما از دل صد پاره چه فیضی که نبردیم!
درگنج قفس، باغ و بهاری شده ما را ۳
آسایش ما در غم آن موی میان است
کز محنت ایام کناری شده ما را ۴
در دهر حزین ، از نی کلکت به نواییم
امروز درین غمکده یاری شده ما را ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴ - پسند بت نکند برهمن سپاس مرا
گوهر بعدی:شماره ۲۶ - بنواز مغنی، دل غم پیشهٔ ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.