هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از رنجها و غمهای زندگی سخن میگوید. شاعر از غفلت، جفا، زخمهای روحی و محنتهای روزگار مینالد و بیان میکند که در میان این سختیها، تنها تسلی او عشق و یاد معشوق است. همچنین، او از احساس تنهایی و اسارت در قفس زندگی سخن میگوید و نوای غمگین خود را با نی کلکت مقایسه میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، بیان غم و اندوه و مفاهیم انتزاعی مانند جفا و محنت ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۵ - جان و دل غفلت زده باری شده ما را
جان و دل غفلت زده باری شده ما را
این خواب گران، سنگ مزاری شده ما را ۱
تا قدر جفای تو ندانی که ندانیم
هر زخم، لب شکرگزاری شده ما را ۲
ما از دل صد پاره چه فیضی که نبردیم!
درگنج قفس، باغ و بهاری شده ما را ۳
آسایش ما در غم آن موی میان است
کز محنت ایام کناری شده ما را ۴
در دهر حزین ، از نی کلکت به نواییم
امروز درین غمکده یاری شده ما را ۵
این خواب گران، سنگ مزاری شده ما را ۱
تا قدر جفای تو ندانی که ندانیم
هر زخم، لب شکرگزاری شده ما را ۲
ما از دل صد پاره چه فیضی که نبردیم!
درگنج قفس، باغ و بهاری شده ما را ۳
آسایش ما در غم آن موی میان است
کز محنت ایام کناری شده ما را ۴
در دهر حزین ، از نی کلکت به نواییم
امروز درین غمکده یاری شده ما را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴ - پسند بت نکند برهمن سپاس مرا
گوهر بعدی:شماره ۲۶ - بنواز مغنی، دل غم پیشهٔ ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.