خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از درد و رنج عشق نافرجام سخن میگوید. شاعر از آتش سوزان عشقی که به جای گل، رگ و ریشهاش را سوزانده، شکایت دارد. او از سختیهای مسیر عشق و جفای معشوق مینالد، اما در عین حال وفاداری خود را حفظ میکند. آتش عشق، خشک و تر وجودش را سوزانده و بیشهی زندگیاش را تباه کرده است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین بیان درد و رنج عاطفی نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۲۶ - بنواز مغنی، دل غم پیشهٔ ما را
بنواز مغنی، دل غم پیشهٔ ما را
از شعله بشو دفتر اندیشهٔ ما را ۱
آن آتش سوزنده که پنداشتمش گل
ازجلوه به هم سوخت، رگ و ریشهٔ ما را ۲
گیرم که به انجام رسد خاره تراشی
کار است به جان سختی ما، تیشهٔ ما را ۳
از دست تو چندان که بر آید، به جفا کوش
شرمنده مکن جان وفا پیشهٔ ما را ۴
خشک و تر اندیشه حزین ، از تف ما سوخت
آتش ز تب شیر بود، بیشهٔ ما را ۵
از شعله بشو دفتر اندیشهٔ ما را ۱
آن آتش سوزنده که پنداشتمش گل
ازجلوه به هم سوخت، رگ و ریشهٔ ما را ۲
گیرم که به انجام رسد خاره تراشی
کار است به جان سختی ما، تیشهٔ ما را ۳
از دست تو چندان که بر آید، به جفا کوش
شرمنده مکن جان وفا پیشهٔ ما را ۴
خشک و تر اندیشه حزین ، از تف ما سوخت
آتش ز تب شیر بود، بیشهٔ ما را ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - جان و دل غفلت زده باری شده ما را
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - داغ سودای تو دارد، دل دیوانهٔ ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
