هوش مصنوعی:
این شعر از درد و رنج عشق نافرجام سخن میگوید. شاعر از آتش سوزان عشقی که به جای گل، رگ و ریشهاش را سوزانده، شکایت دارد. او از سختیهای مسیر عشق و جفای معشوق مینالد، اما در عین حال وفاداری خود را حفظ میکند. آتش عشق، خشک و تر وجودش را سوزانده و بیشهی زندگیاش را تباه کرده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین بیان درد و رنج عاطفی نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۲۶ - بنواز مغنی، دل غم پیشهٔ ما را
بنواز مغنی، دل غم پیشهٔ ما را
از شعله بشو دفتر اندیشهٔ ما را ۱
آن آتش سوزنده که پنداشتمش گل
ازجلوه به هم سوخت، رگ و ریشهٔ ما را ۲
گیرم که به انجام رسد خاره تراشی
کار است به جان سختی ما، تیشهٔ ما را ۳
از دست تو چندان که بر آید، به جفا کوش
شرمنده مکن جان وفا پیشهٔ ما را ۴
خشک و تر اندیشه حزین ، از تف ما سوخت
آتش ز تب شیر بود، بیشهٔ ما را ۵
از شعله بشو دفتر اندیشهٔ ما را ۱
آن آتش سوزنده که پنداشتمش گل
ازجلوه به هم سوخت، رگ و ریشهٔ ما را ۲
گیرم که به انجام رسد خاره تراشی
کار است به جان سختی ما، تیشهٔ ما را ۳
از دست تو چندان که بر آید، به جفا کوش
شرمنده مکن جان وفا پیشهٔ ما را ۴
خشک و تر اندیشه حزین ، از تف ما سوخت
آتش ز تب شیر بود، بیشهٔ ما را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - جان و دل غفلت زده باری شده ما را
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - داغ سودای تو دارد، دل دیوانهٔ ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
