هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی بیان می‌شود که از فراق و درد عشق سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند «نمک زخم جگرها»، «مجنون بیابان»، و «خورشید رگ خامی»، عمق احساسات خود را به تصویر می‌کشد. او از عشق به عنوان نیرویی یاد می‌کند که ریشه‌های غفلت را از دل می‌کند و از معشوق می‌خواهد که راه وصال را بگشاید.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۳۰ - ای شور خیالت، نمک زخم جگرها

ای شور خیالت، نمک زخم جگرها
مجنون بیابان سراغ تو، نظرها ۱

بی عشق ز دل ها نرود ریشهٔ غفلت
خورشید بر آرد رگ خامی، ز ثمرها ۲

ای مرغ بهشتی، به کدامین لب بامی
پر می زند از شوق تو، آغوش نظرها ۳

جایی که بود در دل هر ذره مقامت
خالی نگذاری صدف پاک گهرها ۴

دردا که نداری سر افسانهٔ عاشق
تا در شب زلفت بسراییم، سمرها ۵

ای آنکه نداری قدرایا رحم به خاطر
مشتاق وصالیم چه دانی، چه قدرها؟ ۶

بگشای حزین طبلهٔ عطار و صلا دِه
تا غوطه زند تلخی جانها، به شکرها ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹ - گیرد شرار عبرت، از بی بقایی ما
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - از چاره عاجزم مژه اشکبار را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.