شماره ۳۶ - از خار جفای بت پیمان شکن ما

از خار جفای بت پیمان شکن ما
یک سینهٔ چاک است چو گل، پیرهن ما ۱

در هجر تو، هر پارهٔ دل محشر داغی ست
یک غنچهٔ نشکفته ندارد چمن ما ۲

گویا لب لعل تو دمیده ست فسونی
در گوش نی خامهٔ شیرین سخن ما ۳

در پیش تو هر لحظه به صد رنگ برآرد
بی ساختگی های تو را ساختن ما ۴

کو جذبهٔ معشوق که یکباره کند گم
از صفحهٔ هستی، رقم ما و من ما؟ ۵

دام نوی از حلقهٔ خط، حسن فرو چید
زنار دگر داد به ما برهمن ما ۶

در خلوت و کثرت ز تو گفتیم و شنودیم
خالی نبود از تو دمی، انجمن ما ۷

از جوش خط سبز، حزین آن لب میگون
خار عجبی ریخته در پیرهن ما ۸