هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حزین لاهیجی، با زبانی تغزلی و پر از تصاویر شاعرانه، به مضامینی مانند عشق، وصال، دلتنگی، طبیعت و اشارات عرفانی می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند «چاک پیرهن پیش صبا»، «زلف مشکسا» و «لعل جانفزا»، مخاطب را به دنیای احساسات ناب و زیبایی‌های طبیعت دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و کنایه‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۶۰ - بیا مستانه چاک پیرهن پیش صبا بگشا

بیا مستانه چاک پیرهن پیش صبا بگشا
در فیضی به روی دیده های آشنا بگشا ۱

ز ترک التفاتت، کام زهر آلوده ای دارم
به دلجویی زبان غمزهٔ شیرین ادا، بگشا ۲

هوا تا عطسه در مغز غزالان ختن ریزد
به دامان نسیم صبح، زلف مشکسا بگشا ۳

سوالی کن ز من تا در برت راه سخن یابم
گره از غنچهٔ منقار مرغ خوش نوا بگشا ۴

مکن بیگانگی ساقی، حدیث آشنا سر کن
زلال زندگی گر نیست، لعل جانفزا بگشا ۵

چرا تیر تغافل ترک چشمت در کمان دارد؟
به دلهای اسیران، شست مژگان رسا بگشا ۶

خطر بسیار می دارد حزین ، سر در هوا بودن
رَهِ هموار می خواهی، نظر در پیش پا بگشا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۹ - کشم آهی ز دل کامشب برد از دیده خوابش را
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - درین دریای بی پایان، درین طوفان شورافزا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.