شماره ۸۷ - گذشته است ز گردون لوای رفعت ما

گذشته است ز گردون لوای رفعت ما
گرفته روی زمین، آفتاب شهرت ما ۱

شکسته رنگی تن، کرده بر جهان روشن
که خاک زر شود از کیمیای صحبت ما ۲

فلک فکنده سپر در مصاف نالهٔ من
بلند کردهٔ دست دل است، رایت ما ۳

ز قیل و قال، مرا وقت جمع تر گردد
بود ز حلقهٔ مجلس، کمند وحدت ما ۴

اگر چه در تَهِ خاکم ز گرد کلفت دل
همان چو آینه باز است چشم حیرت ما ۵

به راه مهر تو هر رخنه ای ست آغوشی
ز چاک سینه دمیده ست، صبح دولت ما ۶

خرد به مشهد ما می رود ز هوش، حزین
مگر ز لای شراب است خاک تربت ما ۷